hollyhocksandtulips:

WILLY RONIS, Le Bateau Mouche, 1949

reklamalemi:

Araştırma: Türk cep telefonu kullanıcısı neye ilgi gösteriyor?

TNS’in 58 ülkede 48.000 kişi ile her yıl yaptığı global “Mobile Life” araştırması, mobil telefon kullanıcılarının davranışlarına, tercihlerine ve önceliklerine ışık tutuyor. Araştırmanın sonuçları burada.

ve tanrı waffle ı yarattı

(via thingssheloves)

melancholia

filmde kurgu hataları illa ki var. bi defa öyle bi gezegen bu görünümde bize doğru geliyosa 5 saniye sonra çarpmaz. görüntü olsun işte..

Melancholia

dün gece moralim bozuktu, bildiğin melankolik bi ruh halindeydim. böyle olunca müzik dinleyip karanlıkta boş boş oturup kendini dinler insan. uyumaya çalıştım ama uyuyamadım. film kaldıracak kafada da değildim hiç. sonra aklıma melancholia geldi. hah dedim tam da ruh halime uygun bişi, ağırda gidiyordu film(bir kere uykum varken izlemeye çalışmıştım). konusuna falan hiç bakmadan edinmiştim filmi. oscara aday olmuş ya bakmak lazım diye. neyse izlemeye başladım. gayet pskolojik bi film olarak gidiyor. bi yerde olayı merak edip, filmin ortasında ekşide filmle ilgili yorumlara baktım. meğersem filmin sonunda herkes ölüyomuş. neyse izlemeye devam ettim. bir tane melankoli adında bir gezegen var ve dünyaya çarpacak çarpmayacak konusu filmin yarısından sonra işleniyor. filmde kristin dunst ın ablasını oynayan şahış bu durumdan haliyle korkuyor. korkulmayacak gibi değil. gezegen de oyun oynar gibi dünya etrafında önce bi şeref turu atıp sonra gelip dünyaya çarpıyor. eh dünyada canlı kalır mı bilinmez. ama filmin ana karakterleri kurdukları gizli mağaralarında el ele tutuşup (selena aklıma geldi o an) beraber ölücez havasını veriyorlar. 

her şey iyi güzel hoş. film bu falan diyip geçiyorsun. ama 2012 marduk olayı benim kafama kazındı. lan biz de ölücez, dedim. ve böylelikle filmden fazlasıyla nasibimi aldım. sabaha kadar rüyalarımda beni yalnız bırakmadı. sabah kalktım her şey bir boş, anlamsız, tatsız, sıkkın. eyvah dedim ölücez. içimi bir sıkıntı kapladı da kapladı. evden dışarı çıkmadım, iyicene içimde büyüttükçe büyüttüm. akşam attı gene o rehaveti allahtan. ama hayat bu tabi. hepimiz bi gün ölüp gidicez ama böyle de ölmeyelim. ben daha 15 sene sonra ayvalıkta ayaklarımı uzatmış keyif yapıyor olucam. 

neyse işte, konusunu bilmediğin filmi izleme, gerçeklik payı olabilme ihtimali olan filmleri izleme. hayatın tadını çıkar her an. kendini üzme. gerekirse isyan et. bugün varız yarın yokuz…

(Source: youjustinspiredme, via ohheymel)

(Source: nevver, via mindgamesss)

(via nepula)